Aciowe Szkiełko

2012-02-03T10:06:00.000+01:00

a Szczęście stoi za plecami z grobową miną i klaszcze :)

2011-12-13T02:28:00.003+01:00

kurwa jak mi zimno, jak mi zimno,liter nie widzę a przecież wzrok mam doskonały! W godzinie szatana jak się żegnałam z życiem tu na dachu ,tak teraz marnieję. Gówno z życia jest i to jedyna ludzka prawda! Zamarzasz i tak w efekcie w samotności jebanej, jak ciule pod sklepem,Życie obsrane jest, prędzej czy później każdy to stwierdza, nie ma co się pierdolić z nazywaniem świata po imieniu. Kreator jebator, co sobie marionetki stworzył, na swoje jebane podobieństwo! Czy tam nie ma lekarzy? Babranie się w gównie życia codziennego ,doskonałe proszę państwa powstańmy i poklaszczmy tylko komu? Jebanemu, Panu w czapce niewidce co w dodatku mimem pierdolonym jest.?Fuck you, parę ciał trzeba było sobie oszczędzić! Chyba ,że tragikomedie w guście są, nie wybaczę tego, spotkania twarzą w twarz! Wypluję swoje życie, żółcią z głębi ciała mego bez skrupułów, bo jakim prawem ma czuć to tylko ja? Egoistyczna durna pała, ja! Na podobieństwo skurwysyństwa wielkiego!

http://www.youtube.com/watch?v=SzOIw-NsG9M

pstro

2011-12-05T21:15:00.000+01:00

no i, nie mogę się pozbyć słów, kłębi mi się we łbie a słuchać nie ma kto! Czuję szaleństwo jakieś na karku, coś się mi poprzepalało a jednocześnie jakoś mi ze sobą chwilowo dobrze, zaczynam się martwić

Czarne Słońce

2011-04-14T09:06:00.000+02:00

dzien dobry kochanie! Jak sie dzis masz?

" Wszystko to daje mi nagle inne życie. Życie, którego

nie da się przeżyć, obciążone codziennymi troskami, przełykanymi

albo przelewanymi łzami, rozpaczą, której nie da się z nikim

dzielić, czasem palącą, a czasem znów bezbarwną i pustą.

W gruncie rzeczy, pozbawione życia istnienie, które, jakkolwiek

niekiedy poruszone wysiłkiem, jaki czynię, aby je przedłużyć,

w każdej chwili gotowe jest zapaść się w śmierć

Moja depresja pozwala mi zrozumieć, że nie umiem tracić: być może nie umiałam

odnaleźć zadośćuczynienia mojej straty? Wynika stąd, że każda

strata pociąga za sobą utratę mojego bytu – oraz samego Bycia."

[09:05:41] aciaQueen: znalazłam kogoś kto opisał słowami to co jest w środku zatem czuję się wyjątkowo doskonale oprócz co mięsięcznej utraty krwi

[09:05:57] aciaQueen: i nowości kręcenia w nosie,które to powoduje łze z oka prawego

[09:06:40] aciaQueen: a w uszach anthony czyli dzien jak co dzien prawie..

ThE END

wiosna

2011-03-21T10:22:00.003+01:00

Burżuazyjny orgazm koloru czarno-grafitowego ,szlachetny,zimny i marmurowy. Opłacony z góry najwyższych wzniesień:)

2011-02-21T13:11:00.000+01:00

"o rzeźbach smagających dreszczem" ukaże się w maju:)

2011-02-11T16:56:00.001+01:00

zmęczone mustangi

Berlin

2011-02-05T10:07:00.002+01:00

riot

2011-02-05T09:57:00.003+01:00

Ten blog z założenia miał być blogiem fotograficznym, może w końcu uda mi się to zmienić albo choć odrobinę z`update`ować coby nie było ,że tylko o smętach piszę a w razie awarii jaka miała miejsce ostatnio nie wszystkie zdjęcia pójdą na spacer.

2011-02-03T21:51:00.002+01:00

wiosna przyszła, ludzie grzebią w śmietnikach, w poszukiwaniu rozmrożonej miłości.

2011-01-31T07:06:00.000+01:00

poznałam pierwszy dźwięk dziecka po przebudzeniu, przez ścianę

subota

2011-01-15T20:08:00.002+01:00

Loca z przymrożeniem oka, dzień niepowszechny acz powszechnie zapewne będzie. Barbara Streisend obcięła grzywkę i maluje jedno oko:)

2011-01-13T22:18:00.003+01:00

Piszę szeptem, że mi jest dobrze w zaciszu domowego łóżka, że sens słowa nie istotny bo bezpieczny przez chwilę.Szepczę pismem, że dzień za dniem trzyma mnie przy sensie widok zakamarków zielono burych Zaspy tej.Wyryta na skórze kobieta miłości, zadarta pod paznokciem kolorytem zdarzeń i smakiem sera żółtego, słodyczy ze szpiku kości, Buba wymruczała pierwszy powiew wiosny tej. Imaginacja kreacji, wielkie słowa abstrakcji, impresja zachodu księżyca, tak się uczucia przemyca.Matko Boga zabierz mnie do nieba albo do piekła bo nie wiem dokąd zmierzam... co za syf istoty stworzonej na potrzebę samej siebie . Wariacji, czysta forma obstrukcji mimo bezsensu każda literka zawiera sens. Sensem się jebie, mózg wytrzepie, sens sens pogania, mnie zmusza do rzygania. STOP. Będę żałować:) sensu bezsensu tej.

2011-01-07T23:42:00.004+01:00

Mam alergie na samą siebie. Kicham,prycham, duszę się i tłamszę ale daje rade, biorę leki na samą siebie, na szczęście.

-kochanie kupmy sobie szczęście

-Acia wiesz ile to by kosztowało?

-wcale nie ! W Castoramie jest, na raty:P

żeby nie było, że morderczo , złowrogo i samobójczo bo nie jest jak jest ale o tym wiem tylko ja. Sekretaryjne sposoby radzenia sobie z bólem czasami pomagają, nie zdrowe, nie chore ale jakieś są.

Abstrakcyjno, expresyjna powieść życia mego, w literkach na co dzień nie używanych.Asking: are You really of my kind?

2011-01-07T00:01:00.000+01:00

Maybe Im dead, or maybe Im not..who cares. Czas użalania nie wystarczającego na co dzień. Frustracji męczących, kota dręczących. Jak struna brzdękam tonem wysokim i niskim, czasem rozstrojonym właściwie najczęściej..Mądre słowa wcale nie brzmią mądrze, nie ma słów co przemówią, że.. Zawsze powraca ten dzień kiedy jestem ja i Buba. Jak Buby nie będzie, co to będzie, co to będzie? Where are my skills.? Zostają tylko blizny, po każdym prezencie.

dios

2011-01-06T12:11:00.001+01:00

Świat mi się kończy, nie mam gdzie postawić stopy. Przyjdzie dzień kiedy ten blog będzie czytany wspak, w poszukiwaniu literki,,

2010-12-13T15:29:00.001+01:00

żadne z tych słów nie działa na mnie

i kurcze się z bólu istnienia codziennie przy ścianie wydrapując paznokcie do krwi

czy to może pomóc? z rozpędu myśli się pogubiły i swój sens straciły

2010-11-22T22:03:00.001+01:00

A po miłości zostają tylko kości, czasem zapach też...

2010-11-12T13:14:00.002+01:00

Przychodzi taki dzień Ciary, dzień bezdechu, dzień za mgłą i wspomnieniem pod powiekami. Ostrożnie, coś krzyczy i sznur wisi, topielec pływa, krew na jezdni. Obawa kuje mnie w pierś.Zamykam oczy i czuję maskę na twarzy, tą z blachy, słyszę trach, ciach boom i boli. Czasem nie zamykam i czuje, że gdzieś to wisi w powietrzu.Ciach, strach, boom i sznur na drzewie, błagam nie tym razem.

Madierfakier!

2010-10-11T21:00:00.001+02:00

Tak, marnuję dziś czas, świadomie pożeraczem fejsbukowym, za chwilę jeszcze dorzucę Dextera na deserek i wyciągnę kopyta na sofie z moją rodzinką a na dokładkę będę bekać bo jak Big Lebowski już wyglądam a wszystko to dzięki bardzo kreatywnej pracy w Excelu!!!!! MOdierfakier jak podobno mówił J. Malkovitz a JoHn to najlepsze imię dla każdego latawca albo pająka. Dzień Bambaaty w pracy zakończył się wyjałowieniem umysłu i chęcią rzygnięcia na codziennote! baj! I jeszcze mój status jest zbyt długi!!!Dlatego oszukam fejsbuka i oto przed wami ten piękny JPG! Taką miałam chęć wyseplenienia się! I jpg też odmówił, więc ostatnia szansa jest tu!

2010-09-19T12:35:00.004+02:00

Zapomniałam jak to miejsce wygląda, dlaczego? Nie dlatego, że nie mam o czym raczej dlatego ,że nie mam już kiedy albo uważam za zbyt monotonne. Czasami układam w głowie cały post, komentuje a potem boom, zostaje gdzieś między półkulami. Nie dla bloga są literki, literki są gdzieś we mnie , czasami po prostu pozwolę im wyjść. Jakby nie patrzeć niewiele się zmieniło, szczęśliwe życie w nieszczęściu. W nieszczęściu na siłę dla podtrzymania, normy, bodźców, i ogólnej gotowości w razie czegoś. Szczęśliwe bo jakby nie patrzeć jest lepiej, jest dobrze, spełniam każde swoje marzenie, tylko zawsze pojawia się "ale" z nieszczęścia aby nie było zbyt pięknie. Nie umiem bez niego funkcjonować. To "ale" mnie prześladuję. Jak tylko niechcący ukażę swoje zęby pełną szczęką zaczynam mieć przeczucie , ze coś wisi w powietrzu mimo iż nie wisi. I tak od jakiegoś 27 albo 21 roku życia. CO się wtedy stało? Nie wiem. Ogarną mnie strach przed światem złym. Przyszły demony i zaczęły szeptać do ucha.Zapadłam się w błotniste pejzaże i podobało mi się, a teraz gdy jestem na górze moje buty nadal pozostawiają błotnisty odcisk podeszwy.Co dalej? Kawa, na poprawienie nastroju, oczekiwanie na ukochaną osobę, sztuka cycem pojęta, jest plan i zrealizuję go, jak każdy poprzedni.

2010-08-25T17:08:00.000+02:00

a na szybko to było na szybko 8.08.2010 i było tylko nasze i nasze będzie:) i boże mimo tego nie dorosłam

2010-07-28T12:07:00.002+02:00

a ziemia się osuwa pod nogami, mózg blokuje, dech zapiera, eksplozja paniki i strachu nadeszła. Diagnoza zbyt rozbudowana...Utopiłam swoje życie w jeziorze, zaraz po tym ja krwią pożywiły się topielce. Strach, mój nowy przyjaciel smaga mnie dreszczem po plecach, skurczem chwyta w podbrzuszu, tak pięknie jeszcze nie było.

2010-07-20T23:19:00.002+02:00

nerwowo, bez chwili dla siebie. Może dlatego, iż ta chwila zawsze mnie zabija? Zapędzam się w coraz większe wiry. Im bardziej się staram tym bardziej coś udowadnia mi, że jednak nie mam na to wpływu, że nadal popełniam te same błędy. Zamieniam Life is a circle na Life is a Circus. Zamieniłabym na stop i ustąp pierwszeństwa. Ostatnio moje życie to znaki drogowe, nie wiem po co? Chaos jak zwykle , szum i szpilki w stopy. Popierdalam , odmawiam kolejnych spotkań, kolejnych przyjemności by zdobyć przyjemność. Tylko jaką? Ambicje? Upał mi w niczym nie pomaga, burze mnie mijają i nie dają ukojenia, pioruny mam na co dzień , drażnią, ładują, energią negatywną, agresją. Mam znak zapytania na karku, wykrzyknik na czole a całe ciało pokryte jest trzy-kropkami ...Kto mnie odczyta? Kto odpowie? Kto dokończy zdanie?

latowo

2010-07-01T11:28:00.004+02:00

Tyle liter mi uciekło gdzieś. pomiędzy blokowiskami, piaskiem w butach, dymem w klubie. Gromadziły się a ja je skrupulatnie upychałam w szafie i zabijałam drętwym trampkiem.Nic z tego nie wyszło, czuję się pusta w głowie mimo miliona myśli , braku odpowiedzi, ciężkich rozmów. Nie ma słów moich, zatraciły się, zatraciłam je..i od nowa. Life is a circle. Nowe twarze w starym świecie, starego królika, starego bo znalazł nie jeden lecz parę siwych włosów. Kiedy skończy się to pranie?Niebieskie worki z Partyzantów rozmnażają się w szafie, ich bezszelestna kopulacja mimo szelestliwości.(takie słowo nie istnieje?) Mam czas na rower mimo ,iż go nie mam. Zatem zarzucam słuchy na plecy i jedziemy, My.

2010-06-20T12:29:00.001+02:00

zamieszanie poplątanie

2010-06-01T15:51:00.001+02:00

Leci daleko, jak wróci ma zamiar być jeszcze szczęśliwsza!

2010-05-10T22:15:00.001+02:00

Moja noga jest za krótka by kopnąć mnie w czaszkę!

2010-05-09T17:17:00.000+02:00

Zastanawia mnie dlaczego ludzie skoro wiedzą co jest dobre a co złe czynią złe?

crime

2010-05-04T20:09:00.003+02:00

Siedzę na podłodze z nożyczkami, wycinam kartoniki 40 na 40, ta głośna muzyka do mnie nie dociera, ten jazgot brzmi obok, dopiero jak w wokalu narasta krzyk to mam ochotę wstać i krzyczeć też , a potem pęknąć. Tyle niepękniętych myśli we mnie. Co chwila spada popiół w miejsce inne niż popielniczka, jestem w zawieszeniu, gdzie moja POPIELNICZKA? Tak bardzo chcę krzyczeć..dziś, za 4dni umrę i narodzę się na nowo, jak co roku.

2010-04-28T22:42:00.002+02:00

zmęczona, stargana, wypruta, ślepo patrząca w monitor, z zapaleniem spojówki , tylko jednego oka. Cieszy się zmęczeniem fizycznym bo czuje, że żyje, czuje ,że ma nowe skillsy.Świat mi szaleje od paru dni.

2010-04-26T21:36:00.001+02:00

Niektóre myśli są niewybaczalne. Budzik 6:00, codziennie wstaje po 7, znowu w innym mieszkaniu, jak co dzień w zawieszeniu. Buba tęskniła

pogrzebowo

2010-04-12T23:40:00.002+02:00

Miałam się powstrzymać, powstrzymywałam się, dopóki nie zobaczyłam kolejnej okładki z tytułem prezydent nie żyje. I zaczynam czuć irytacje, tak wiem co się stało, kiedy, wiem, że to tragedia i bardzo współczuje rodzinom i żal mi ludzi. Ludzi, nie polityków a tu ubieranie w jakieś słowa, prezydent, wielka dama, nikt nie krzyczał wcześniej WIELKA DAMA! Nikt nie pochwalał jej znajomości języków.Dlaczego potrzeba tragedii aby potrząsnąć ludem? Ilu z nas przeklinało, przeklinałam także, wielu z nich ale nigdy nie życzyłam źle. Nie zmieniam teraz zdania, nie powiem,że prezydentura Kaczyńskiego mi się podobała bo nie. Wiem, że dzień wcześniej słyszałam wypowiedź jego żony i stwierdziłam, że w sumie fajna babka z niej ale nie bardzo ma szanse się przebić przez ten polityczny syf a może miała? Mam dość rozmów o tragedii, teorii spiskowej, żałobie. Należy współczuć i zastanowić się nad sobą a nie żądać przeprosin, rozliczeń.. Świat się nie zatrzymuje przy każdej śmierci, świat idzie dalej, a ja razem z nim. Świat się nie zatrzymał jak straciliśmy Dame, świat prawie o tym nie wiedział. Każdy niech przeżyje to po swojemu a media niech nie napędzają już katastrofy. Dajcie odpocząć ludziom, dajcie im po cichu pomyśleć i współczuć. Za chwile i tak ruszy machina nowe wszystko, tabula rasa splamiona krwią. Mama całe życie mnie uczyła aby największemu wrogowi nie życzyć źle i tego się trzymam, dlatego w takich chwilach nie czuję błota na twarzy. Egocentrycznie, egoistycznie nie chcę być bombardowana tym wszystkim. Współczuję jak współczułabym każdej jednostce ale nie czuję , wywyższonych śmierci ludzi tak naprawdę mi obcych.Patriotka ze mnie żadna. Obejrzyj się dookoła, wszędzie śmierć tylko po cichu, zostają samotne matki, dzieći, kochankowie.

noise

2010-04-08T19:51:00.002+02:00

"Pani do Pani

-dzień dobry, co u mamy?

- mama nie żyje..

Dres do dresa (właściwie to monolog)

- jaki kurwa tarzan wsiadł dziś do tramwaju, no ja pierdole nie mogę, jebany!!"

Kimkolwiek był tarzan, czy warto wspominać go na spacerze po dzielni?

Czasami nie warto pytać jak ktoś się czuje.

Czasami żałuję, że ściągam słuchawki.

2010-03-29T05:50:00.000+02:00

I'm sane but I'm overwhelmed
I'm lost but I'm hopeful baby
What it all comes down to
Is that everything's gonna be fine fine fine
'cause I've got one hand in my pocket
And the other one is giving a high five

hiiigh five:)

2010-03-18T15:21:00.002+01:00

Czy moje nowo zakupione wiadro wielofunkcyjne schowa mnie do środka? Czy wysypie trochę drobnych, zawiera wewnątrz białe króliki i prozak? Czy moje wielofunkcyjne wiadro, zatopi w sobie Twoje smutki i strapienia? Pochylmy się nad wiadrem wielofunkcyjnym, grunt to pochylić się razem...może coś z tego wyjdzie

saint Patrick

2010-03-18T00:04:00.002+01:00

Fejsbukowe piłeś nie pisz ale jak tu nie pisać jak tyle emocji dookoła, niekoniecznie poskładanych i logicznych. Nie koniecznie mądrych i oryginalnych. Bejrutowo u mnie i odzywa się znowu to coś w środku co mówi, to życie nie dla ciebie króliku, wyjedz, oglądaj świat, wchłaniaj przez skórę, doznawaj przez uszy, pamiętaj przez oczy..Zasowiała mimo króliczyzmu, zasmucona mimo euforii, zamyślona mimo beztroski. Ja , znowu ja, bo jak nie ma...to jest Ja i Buba no i Johnny teraz, który ledwo żyje. Spokój, nasz, domowy, przyzwyczajamy się do bycia w samotności. Zadziwiające, że tylko mój kot potrafi ze mną żyć, rozumieć, funkcjonować. Dla niej nie ważne, jak jestem ubrana, ile miałam problemów w pracy, ile kilometrów przejechałam wśród plastikowych lub zmęczonych życiem ludzi. Dla niej , ważne jaki pokarm wsypie i to czy pozwolę jej zasnąć obok i czy pogłaskam wystarczającą ilość razy. Ja i Buba, w świecie niedoskonałym, świecie jednej wielkiej ironii, pozy i ułudy. Prawdziwe dla nas fakty ile żarcia w misce i jaki dach mamy nad głową. Bla bla bla..My nie stąd, My miejsca nie mamy, My chyba wyjedziemy..

flashlights

2010-03-13T23:28:00.002+01:00

Był taki dzień, na Krecie..co odmówiłam kąpieli o północy w morzu, bo się bałam. Nie wiem czego? Bałam się, że coś się stanie. Parę miesięcy później miałam na to wszytko wyjebane, nie straszne mi były samochody, czerwone światła, murki krawężniki , które zostawiły ślad swojej obecności na moim ciele. Było mi wszystko jedno..high life, full life, carpe diem,srijem. A jak jest dziś? Boję się, że się nie obudzę tego jednego dnia w jakimś szpitalu (jak zwykle), boję się ravki, że coś Ci się stanie, nadal boję się Suzy, że Tobie też się coś stanie mimo to tamto..Nie boję się słowa ostatniego, że przeżyłam za mało, o nie! Przeżyłam wystarczająco, poznałam zakamarki dusz szczęśliwych, dusz umarłych, krainy odległe odwiedziłam, bliskie też. Poznałam umysły dobre i złe, doznałam szęścia i smutku, chwil ekstazy i cierpienia, o którym wielu by śnić nie mogło. Mój mały światek został doznany, poznany, poczuty, ukłuty..Żałuję 2 rzeczy wiadomych, reszta była ciekawym doświadczeniem i mimo, iż brzmi to jak list pożegnalny, żegnać się nie mam zamiaru. Drzwi otwarte a za nimi słońce i deszcz, kamienie i piasek, słodycz i łzy, żyletki czasem a czasem pomarańcze. Whatever..I live my Life the way I want. Mimo nie spełnień na wyższym poziomie jestem spełniona na poziome podstawowym, wszystko co kocham czego pragnę. Wychodząc z domu dotarło do mnie, że jedyne co mogliby z niego wynieść to laptop i Buba, to smutne ale w moim domu tylko to się dla mnie liczy, Może czas zmienić dom? To byłby chyba już 19. Podobno życie jest tak proste?

korporacyjnie..

2010-03-09T20:40:00.003+01:00

W kieszeni 6 złotych! Korporacyjnie biedna, na diecie, z wyrokiem na karku i niskim poziomem endorfin chciałaby uratować świat a przede wszystkim siebie. Robić szczęście w piekarniku, zalewać kubeczki złotem, hodować zdrowie w ogródku, głaskać Cię po włosach, rzucać w marchewki, słomianym kapeluszem...

2010-03-04T22:26:00.006+01:00

Dostałam list a właściwie email od szwedzkiej koleżanki, z zawartością książki. Długie ale takie nasze:

"Ja, najbardziej niedoskonały, żyję pośród doskonałych. Ja, człowiek chaosu, mgławica pomieszanych żywiołów, żyję w światach skończonych - wśród ludzi zniewolonych przez prawa, ograniczonych bezwzględnym rygorem, których myśli i marzenia są znane, a wizje spisane w księgach.

Ich cnoty są zmierzone, ich grzechy zważone, a ich drobne szaleństwa zrodzone w mrocznej porze - te, co ani grzechem są, ani cnotą - nawet one widnieją w rejestrze. Tutaj i dni i noce dzielą się podług ludzkich zachowań, posłuszne niezmiennym regułom.

Jeść, pić, spać, okrywać własną nagość, a potem czuć znużenie, bo na wszystko przychodzi właściwa pora.

Pracować, bawić się, śpiewać, tańczyć, a potem zlec, gdy zegar wybije określoną godzinę. Myśleć o czymś, coś głęboko przeżywać, a potem wyciszyć myśli i uczucia, gdy pierwsza gwiazda wzejdzie nad dalekim horyzontem.

Z uśmiechem okraść sąsiada, wręczać z wdziękiem podarunki, wychwalać ostrożnie, ganić roztropnie, zniszczyć duszę jednym słowem, spalić ciało jednym oddechem, a potem umyć ręce, gdy dzień pracy dobiegnie końca.

Kochać wedle ustalonej recepty, bawić się jak przystało, oddawać należną cześć bogom, podstępnie kusić demony - a potem o wszystkim zapomnieć, tak jakby pamięć nigdy nie istniała.

Puszczać wodze fantazji jedynie w określonych granicach, pracować tylko dla zysku, ostrożnie cieszyć się życiem, godnie znosić cierpienie - a potem opróżnić swój puchar, aby dzień kolejny mógł go ponownie napełnić.

Oto świat doskonały, świat skończonej doskonałości, kwintesencja cudów, najdojrzalszy owoc w boskim ogrodzie, arcydzieło wszechświata""

Tak pisał pan Gibran w 1883 roku :)

on pewnie wtedy też się zastanawiał, czy może wyjść w szlafroku do sklepu ;)

papa''

Takie literki napisane bezinteresownie, dotyczące krótkiej rozmowy naszej , taki mały gest a tak dużo znaczy..Ja chciałam wyjść w szlafroku a Mary wyszła w bokserkach! Dlaczego w ogóle się zastanawiać czy mogę i czy mnie zlinczują na Jesionowej? PO co ? Skoro można "zniszczyć duszę jednym słowem, spalić ciało jednym oddechem, a potem umyć ręce'' Jutra może nie być , roztopi się jak płatek śniegu, na zmęczonym,ciepłym karku .

dzięki! Priska Jenssen

2010-03-04T22:19:00.001+01:00

Gdzie pani leżała?

- na Klinicznej

To niech pani tam idzie, bo tam mają pani dane...

ale ja nie chce!

bag lady

2010-02-27T08:00:00.004+01:00

W życiu są dwa dni, jeden dobry , drugi zły. Są ludzie dziwni obok też, każda ich część składowa lata dookoła mojej głowy, jak hasła. Zwłoki emocjonalne, śmierć, dredy, uśmiech, spinka, wino, czekolada, design, kot, starość, miłość,samotność, serce i nóż. Każda cząstka osobno, każda wspólna każdemu, niby inni a jednakowi. Niby złożeni a prości. Nad moją głową odwieczny znak zapytania i maska wenecka, czasem ogień, czasem zimny kubeł wody, czasem kota mam na głowie a czasem pole słoneczników i upalny dzień.. Historia życia przeplatana słowami. Nosimy torby na głowie z zakupami, tak często mamy bóle kręgosłupa, opuszczone barki. I jak choć na chwilę zdejmę cholerną torbę , postawie na ziemi, zaczynam tracić równowagę, przyzwyczajona do ciężaru nagle się unoszę, oddycham głęboko, na chwile, dopóki nowe słowo nie wpadnie do mojej torebki a słowo na dziś to pretensje. Takie trywialne, takie złe i oczywiste, takie codzienne. Moje nerwy są strunami w skrzypcach szaleńca, proszę zagraj mi w końcu piękną melodie. Mam dość marsz(y)ów żałobnych.

la (m)u(er)te

2010-02-25T23:43:00.002+01:00

Odwiedziłam dziś tyle miejsc, tyle niechcianych z drżącymi dłońmi.. miejsc zamieszkałych, miejsc po drodze, pierwszych pocałunków, spalonych domów, po których nie ma już śladu, miejsc na siłę i niechcący dla przyjemności. Przejechałam tramwajem przez swoje życie od Gdyni po Wrzeszcz. Zastanawiając się , który hotel wybrać czy Zaspa czy Kliniczna, odpowiadając mojej matce na pytanie, nie , granatowy obrus mamo mi nie pasuje, nie ,nie wezmę taksówki w Warszawie. Chuj wie dokąd mnie zawiezie i za ile. Bo ile warte jest życie? Nie mogę dalej uciekać od tego, muszę iść tam, na siłę...małe moje dziękuję za ręcznik!

2010-02-20T21:04:00.000+01:00

Jestem w Kosmosie! Jutro wracam!

sssnem

2010-02-10T06:14:00.003+01:00

Prawie w każdym śnie przechodzę ścieżkę "przeżycia"! I nie dość, że to dosłowne przeszkody, pułapki i niebezpieczne miejsca to jeszcze spotykam ludzi , którzy mieszają mi w głowie i znęcają się psychicznie. Normalnie jak w realu. Wczoraj dzień kulminacji, zmęczenia swojej fachowości, brak postanowienia bo co? BO ja już nie chce na kogoś pracować, chcę pracować tylko i wyłącznie na siebie. Czas ucieka.. a ja nie wiem w czym jestem dobra, we wszystkim za mało. Fachowość szczątkowa, selfcreation na potrzebę chwili..5:00 to bardzo dobra pora na pobudkę, ewentualne przebudzenie..

cruisin

2010-02-07T21:38:00.002+01:00

Zobaczyłam Marie Czubaszek w tv i nie mogłam uwierzyć, że to ta sama osoba. Nie ten głos, nie do tych myśli..Czego ja się spodziewałam? Musiałam to przegryźć. Sobota błoga i boska, senna, spokojna, leniwa jak leniwe moje dni pożądane są.. Padłam , poległam, wysłowiłam brak słów. Być może będę żałowała być może nie. Nie jestem z tych co czekają sto lat na powiedzenie tego co siedzi mi w głowie, po paru osobach, które za szybko odeszły wiem, że nie ma na co czekać, wiem, że nic nie wiem i jutro może nie być jutra, a jak będzie to mogę żałować, że nie powiedziałam co powiedzieć miałam. So..! Mówię, tak jestem szczęśliwa na tyle na ile mogę być, tak mam uśmiech na twarzy gdy Ciebie widzę a moja dusza mruczy bo jest jej dobrze i spokojnie i zapominam o tym , że za oknem minus coś tam, brzydko , ble i... Jestem tu i teraz i mówię co mam do powiedzenia. Jestem tu na nowo , na świeżo, zupełnie inaczej, jakoś tak lepiej dopasowana. Z wielkim strachem w oczach każdego dnia myślę , że czasami warto zrobić krok do przodu, zapomnieć o tym co było, być mimo wszystko. Być może ten blog zapętli się w pewnym momencie i zakończy na tym na czym się zaczął, być może.. Nieistotne, żyję dziś bo jutro może nie nadejść nigdy. Planuję, bo chcę aby było lepiej. Surrealizm sprzeczności w normie.

2010-02-04T21:59:00.000+01:00

Kobieta – określenie osobnika płci żeńskiej z rodzaju Homo...

surrealizm

2010-02-02T01:36:00.003+01:00

Życie jest jak landrynka! O ile ktoś lubi landrynki.. No dobra jak kukułka, o ile ktoś pamięta kukułki.. dopóki delikatnie się ssie ewentualnie zasysa, cokolwiek, jest miło, a jak tylko rozgryziesz to szybciej się kończy a jeszcze 8 sobie ułamiesz, jeżeli nie rozgryziesz to nie czujesz kwintesencji nadzienia.. Jak kto chce:) gryźcie , ssijcie , zasysajcie byleby zębów nie stracić.

2010-01-31T01:05:00.001+01:00

Ja, mój kot, mój pierdolony Wrzeszcz! The mess we`re in...

blue monday

2010-01-25T22:29:00.003+01:00

O dziwo było lepiej niż wczoraj..Zdalnie się porozumiewam, resztę dopowiadam, rodzi się niepokój. Kasia Jarząbek: gdzie Ty jesteś?

Ps. Potrzebuję prywatnego budzenia, praliki co się zmieści w miejscu miski Buby, spokoju ducha, przytulenia, zaliczenia semestru, oświadczenia, że w końcu nic mi nie dolega, odrobiny pewności, energy packa!

2010-01-24T22:57:00.000+01:00

jak to Monika powiedziała: Dupa...

No tengo lugar

2010-01-24T21:35:00.002+01:00

Moja czerwona przyjaciółka, lekko gorzka, rozgrzewa mi krew. Mam koleżanki pół żydówki, pół włoszki, pół nimfomanki i pół borderlanki. Nie przeszkadza mi to, może właśnie dlatego mogę czuć się wśród nich sobą. Ja pół cyganka, pół cyklofreniczka, pół euforyczka na pokaz...Ostatnio usłyszałam Acia ty jesteś jak kundel bury, nam do błękitnej krwi daleko, Ty nawet nazwiska swojego nie masz. I to prawda totalna! Nie mam swojego nazwiska, dostałam je przez przypadek, prawda jestem kundel bury co włóczy się przy drodze, prawda że nie znam swoich przodków. Znam nazwiska, które nic nie mówią, reszta jest tematem tabu. Krew cygana też mam, dostałam w pakiecie, gratis. Gdyby nie on, nie byłoby mnie na tym świecie i tu już nic nie zależało od mojego ojca. To ten cygan albo inaczej Rom nas uratował, to tłumaczy moje bicie serca, mój chory temperament i dumę.To tłumaczy moje pulsowanie pośladków gdy słyszę te dźwięki, mój pociąg do zmieniania miejsca, ognia, wina, szaleństwa. Nikt mnie nie lubi takiej, takiej jak dziś, stanowczej, wrednej, niehopsającej. Czasem potrzeba, czasem po prostu taka jestem. Odzywa się to co we krwi , gdzieś tam pod skórą. Jestem kundel bury co przywiązuję się..co biega od śmietnika do śmietnika by przeżyć. Jestem kundel bury,który w efekcie końcowym i tak zdechnie na mrozie. Nie przeszkadza mi to dziś. Dziś nie jestem uśmiechnięta, dziś nienawidzę tego co za oknem a jutro nie powiem nic.

Turnin

2010-01-19T21:53:00.003+01:00

Moja klawiatura zjadła paznokcie, popiół, ryż i cholera wie co jeszcze? Miejsce wyżycia językowego, siedlisko bakterii i zła, pracy twórczej oraz wyznań miłosnych. Parę plastikowych guziczków niesie to wszystko gdzieś dalej. Ba,nawet czasami jest odzew, szkoda ,że anonimowy, no ale tak łatwiej i prościej. Ludzie anonimowi myślą ,że są bezpieczni. Niestety na moim blogu nie bardzo są anonimowi, ze względu na moje statystki lokalizacyjne więc mniej więcej wiem:) Dziś cudownie robię wszystko nie robiąc nic. Jak masz za dużo do zrobienia najlepiej nie rób nic..Tak oto rozgadałam się trochę, oceniłam pracę na niewykonalną byleby się usprawiedliwić, obcięłam i tak krótkie paznokcie, zapłaciłam bolące rachunki a teraz pójdę prać ręcznie. Może wysiłek fizyczny da mi poczucie czegoś? I tak znowu będę niewyspana, znowu będę marudzić a wszyscy dookoła będą myśleli , że mam doła. Przeraża mnie opłacanie nie mojego funduszu remontowego, opłat eksploatacyjnych, gazu... po miesiącu pracy pozostaje zawsze ból pustoszejącego konta w tempie ekspresowym. Jak to przeżyć? Nie zastanawiać się?

blind

2010-01-18T22:22:00.003+01:00

No i co? Się pytam... jak to jest? Euforia poganiana batem, spontan na poluzowanej smyczy, kaganiec mi założono bo mówię co myślę. Unikam takich miejsc i takich ludzi, co na siłę chcą pokazać swoją siłę. Co panoszyć się gdzie nie mają to panoszą się na forum.Wystarczy wygrać denny konkurs na moderatora i coś się wali we łbie. Ludzie myślą, że mają władzę. Nie chodzi mi już tylko o fora, facebooki, czy pracę. Jak to jest? Trafi takiego jakiś shit . Trafi się nóż, konto admina, awans i nagle się panostwo robi. Nie rozumiem tego. Rozumiem, że zapisując się do tych czasomarnotrawów zgadzam się z ich zasadami, tylko po co? Pokorę zostawiam na coś, co zaowocuje w przyszłości.

2010-01-14T21:59:00.000+01:00

Taurynowa noc mi dniem, kofeinowy dzień mi przekleństwem!

c`mon baby light my fire

2010-01-12T19:57:00.001+01:00

zima

2010-01-11T18:52:00.005+01:00

Zdarza mi się uśmiechać i być szczęśliwą, zdarza mi się hospać. Nie jestem emo..Potrzebuję rano wyrzucić wszystkie słowa na zewnątrz, od otworzenia pierwszego oka jestem rozgadana. Jak tego nie zrobię kumuluje mi się wszystko i rozsadza czaszkę. Wracając z pracy doznałam lekkiej irytacji, nie dość,że chodnik z 40 cm warstwą śniegu to jeszcze ludzie z naprzeciwka idą i w dupie mnie mają. Tak jedna osoba, druga i co chwila łapię się na tym, że ja schodzę na bok i ich przepuszczam. Wpadam w te zwały i zaspy śniegu i mocze moje buty. O co chodzi! Myślę sobie jak to! Przyszło mi do głowy, że może za mało stanowcza jestem, więc idę i próbuję. Krok, krok, patrzę idzie jakiś koleś,myślę nie kurna nie ustąpię i za chwile koleś schodzi z drogi, moczy buty, hmm.. zadziałało no nic idę dalej, kolejny koleś schodzi a ja nawet wyrazu twarzy nie zmieniłam. W pewnym momencie poszłam na kompromis i zeszłam jedną nogą, osoba z naprzeciwka także i nikt nie był chyba zły? Jedna noga mokra lepiej niż dwie.Kontynuując przechadzkę idę obok szkoły, gimnazjum chyba, idzie 16 zagapiłam się i huk, moje dwie nogi mokre.Szła tak pewnie i buntowniczo, jak ja przed chwilą.Może warto czasem podnieść głowę? Być pewnym przez chwilę, przez chwilę na pewno to przyniesie korzyść dopóki nie trafi swój na swego. Wtedy albo kompromis albo zimne i mokre nogi. Pogadam sobie chyba do lustra, bo już nie mogę. Jak się po tym wszystkim czuję? Nie wiem, trochę dobrze troche nie. Brakuje mi czegoś..ale ogólnie jestem szczęśliwa bo moge doznawać tych wszystkich emocji na codzień.Bo są dni kiedy warto i kiedy czuję piękne smaki, wącham piekne kwiaty, słońce swieci mi w głowie. Jeden hops drugi i dzielę się tym z Tobą i widzę, że Ty też hopsasz a to najpięknięjszy widok na świecie. Sprawić by inni poczuli ten flow, pohopsali, uśmiechnęli się szczerze i od serca. Poczuli, że są częścią czegoś wyjątkowego:)Być może to jest wyjątkowe tylko dla mnie ale jest!

2010-01-08T14:43:00.002+01:00

połączenia które wychodzą z potrzeb, moje ulubione, jak wiertarka plus ketonal, wyborcza plus żyletki, vódka plus płatki kosmetyczne, tampony plus chleb... i tak dalej.

even if I try

2010-01-07T19:35:00.002+01:00

Przychodzi taki dzień, że kichniesz i świat staje do góry nogami, już nie mogę się skupić. Nic nie zrobiłam a coś pękło, nie tylko we mnie. I mętlik, bo z głupiego kichnięcia potoczyło się całe stado niechcianych przypadłości. Cisza.! Nie wiem co mam zrobić? Wcale nie chciałam kichać...wzięłam coś na rozluźnienie żołądka i zniwelowanie bólu w głowie, fajka za fajką! Nic się nie nauczę, bo będę się zastanawiała co ten kich pociągnie jeszcze za sobą? Po co czuję tyle? Sama przyszłam sobie zaburzyć spokój.

how

2010-01-04T18:12:00.003+01:00

Żałosny smutek, którego nienawidzę i nie potrafię zmienić. Odpaliłam The Cranberries zaraz odpalę Nag Champe, oczyszczę atmosferę, tylko z czego? Czy to bezradność? Czy lenistwo? Pęknięta dziś jestem. Jakieś klepki mi się otwierają, czerwone pokoje, czas dziecka. Gdybym chociaż do pralki mogła brudne rzeczy wrzucić a tak się ręcznie zmacham życiem. Wczoraj mówiłam, że ubieram spadochron i skaczę, nie ważne czy wyląduję na twarzy czy na dupie, ważne jaki będzie lot. Dziś nawet latać mi się nie chce.

Im so in

2010-01-03T20:15:00.009+01:00

oczy mi padają, serce spowolniło, nowo, nie nowo, rok bez postanowień. Czy każdy go podsumowuje? Czy teraz zamiast rozmawiać z ludźmi będę wpadać na ich blogi aby sprawdzić czy nie ominął mnie szczegół nastroju? Czy nie planują zasnąć? Co się dzieje? Ludzie przestali listy pisać kosztem e-maili a mi tak brakuję pióra, nerwowych emocji z atramentem, drżącej ręki, ortografii przemyślanej a nie słownika ,który u mnie nie działa. Sama wpadłam w sieć. Sama to robię. Moja koleżanka od listów gdzieś na końcu świata, nie mam do kogo pisać, nie mam czasu na wysyłanie ich w dobie gdy wystarczy zrobić jeden klik. Czasami dobrze tak po prostu się wylogować na parę dni, odpocząć, doznać przyjemności większych niż proponuje facebook. Czilałtowy weekend zostanie pielęgnowany w mojej głowie. Dla takich dni warto wszystko, warto czasem nawet swoją cygańską dumę z papierosem w ustach w kącie postawić na chwil parę i przeczekać, uspokoić. Krok jeden , drugi po śniegu w zimnej, ciemnej mieścinie, słowo za słowo, cisza. Historia za historie, spojrzenie za spojrzenie, czy nie jest Ci zimno? Teraz dopiero jest. Bo nie grzeje mnie pościel, ani gorąca kąpiel. Ciemna kraina stała się taka ciepła i przyjazna, cmentarz taki milczący... Mam wielką głowę. Mam taki spokój, że aż się boję go zburzyć ale muszę, bo muszę być w stanie gotowości, bo muszę ogarnąć bajzel dnia codziennego bo nie samymi przyjemnościami człowiek się żywi. Przerażające jest to, że muszę się spiąć skoro mi teraz tak dobrze. Człowiek leży w ciepłym jakuzzi i nagle bąbelki przestają działać, do wanny wpierdalają się przypadkowi ludzie a woda staję się zimna. To się nazywa poniedziałek. Dziękuję za rutynę dnia codziennego, kiedyś w końcu ją zabiję. Tymczasem chcę być tam, z Tobą bo powiedziałaś, że mnie obronisz i uwierzyłam.

2010-01-01T10:25:00.000+01:00

To nie będzie dobry rok

play with me

2009-12-31T06:20:00.002+01:00

Są kobiety jak rakiety, 6:21? Kawa z mlekiem? Czy to znaczy, że się starzeje? Polarnym królikiem jestem dziś, dziś jest jakoś wszystko inaczej, nigdy nie sądziłam, że słowa będą przebiegać mi po plecach jak stado mrówek, nigdy też nie sądziłam, że zastanie mnie taka chwila kiedy okaże się ,że nie ma takiego słowa, którego potrzebuję. Nie ma nawet oboksłowa, nazwosłowa. Nagle patrzę w twarz i boom. Nie ma słowa! Mózg dymi, oczy w szaleństwie szukają punktu zaczepienia i cisza, bo nie istnieje takie słowo. Uśmiech na twarzy o 6:26, rok się kończy,"w głowie mi się przepaliły wszystkie bezpieczniki" . Samotna kropka po środku pola, tak właśnie wygląda to słowo:) Może to kropka nad " i" może to kropka kończąca? Może to samotna kropka 31 grudnia, świat stanął do góry nogami na jeden dzień, a to dopiero jego początek...

6:30 księżyc świeci mi prosto w twarz, teraz wszystko rozumiem albo tak tylko mi się wydaje, mój mózg jest pod poduszką.

lovely day

2009-12-29T11:05:00.003+01:00

Nie ma to jak obudzić się w piękny słoneczny dzień z zaaplikowanym smutkiem podskórnie, chyba z pękniętym żebrem. Ten ból narasta, pamiętam go sprzed lat, nie mogę unieść boku, kaszel mnie dobija. Tylko gdzie i kiedy to się stało, nie miało prawa się stać. Nie zmienia faktu, że pozostałabym w pozycji leżącej z rurką prowadzącą kawę do mych ust. Nastrój nieodpowiedni, wszystko nieodpowiednie i nie na miejscu. Kurwa, muszę iść do lekarza, którego nie cierpię. Słowa dziś takie puste, poszukujące odpowiedniej formy, w głowie to co jedwabiste i zblokowane. W uszach Ursula, chyba zwariuję.

spider web

2009-12-23T23:31:00.003+01:00

Zatańczyły przez 5 sekund ogniste pająki, na suficie. Smutno, bo jak co roku 6 godzin jest dobrych a potem rzeczywistość drapie mnie w oko, wbija patyczki do uszu za głęboko, zrzuca kosz z drewnem na dużego palca u stopy. To gdzie jest ten dom?

kot

2009-12-19T18:24:00.002+01:00

Kanapka prawie bez masła, mleko z kawą bez cukru, wymalowany brzuch, niezależny umysł...

cruisin

2009-12-17T23:37:00.002+01:00

Jakoś mi się przypomniały wakacje, może z tęsknoty, ponad syfem panującej aury. Czegokolwiek. Dzień bez przeklinania dniem nadużycia wszystkich wulgaryzmów, bo tak. Bo taki dzień. Tak więc z niecierpliwością wyczekuję wakacji, Portugalii, prawa jazdy, szaleństw na trawie,pikników, siatkówki , w którą nienawidzę grać ale uwielbiam siedzieć na plaży i oglądać, smażonej rybki mimo, iż mięsa nie jadłam od września. Zabrzmiało tak trywialnie? Tak trywialnie dziś, nie na wyższym poziomie, na constansie . Cokolwiek, dzień bólu kręgosłupa, stresu przed 1, 2 i 3. Nie wyrabiam ale wiem, że w efekcie końcowym i tak wyrobie, bo tak mam, po Mamie. Dajemy radę , przez całą syfną monotonie, paraliż emocjonalny, zaciskanie zębów, mrozy nie mrozy, brak jedzenia, brak podstaw. Sama się temu dziwie. Milion razy powstaje pytanie po co? Obie nie znamy odpowiedzi, obie się oszukujemy ale dajemy radę. Jak to moja mama pewnego wieczoru powiedziała, do swojej znajomej: "bo ja wredna suka jestem" oczywiście nie jest to prawdą ale potrafimy:) dawać radę z całym bajzlem tego świata.

2009-12-16T22:54:00.001+01:00

Nie wzięła gumki no!

tea time

2009-12-13T23:04:00.004+01:00

spij! spiiiiiiiij! Nawet jak się położę to nie zasnę.Będę rzucać swoim ciałem to w prawo, to w lewo ale zawsze najpierw na plecy. Potem stwierdzę, że ta wyprofilowana poduszka wcale nie jest profilem mojej głowy. Potem, ze się duszę. Wstanę otworzę okno, za chwilę będzie mi zimno, Buba wskoczy na brzuch pougniata, przez chwilę będzie miło, zaśnie. Ja zacznę się dusić i kasłać a każde przełknięcie śliny poczuję w uchu. Napiję się wody bo przecież muszę pić wodę, bo jest zdrowa. Po chwili zacznę się zastanawiać nad tą wodą, potem nad tym kto mi to powiedział. W chwili następnej przejdę do wspomnień tych miłych, ostatnich nocy przemieszanych wydarzeniami ze szkoły, smutkami dnia codziennego. Wdam się w jakąś nieistniejącą rozmowę z kimkolwiek ale nie przecież chcę myśleć o tym miłym dniu i nocy kiedy zasnełam spokojnie, i nagle kontynuacja scenariusza sprzed chwili, co kto powie? CO ja odpowiem? Kolejny film gotowy. Nagle jakiś mistrz zacznie parkować pod balkonem , zrzędzić paskiem klinowym. Nastawię budzik, na 6. Spojrzę smutnie na czarny ekran telefonu.. brak żółtej koperty, brak dobranoc. Plan na jutro, warsztaty. Zmęczona obmyślaniem opadnę na chwilę z sił, włożę kołdrę między nogi aby poczuć bliskość i bezpieczeństwo. Przypomnę sobie słodki zapach, pozostawiony przypadkiem. Zamknę oczy i znowu, prawo , lewo, plecy. Ból gardła. Lewo, tak lewo, pozycja embrionalna, po wykańczających konfiguracjach, stadzie mustangów w głowie, odpłynę zmęczona..a rano? Masakra dnia codziennego ale bliżej niż dalej, ciekawiej, smutniej, weselej, kto wie?

gota talk to you babe

2009-12-12T20:39:00.002+01:00

Czytam sobie maile, wstrzymuje siku, zbieram do łóżka głowę, dwie ciężkie nogi, znudzone ręce i bolące gardło. Parszywy dzień uczuć niechcianych i miłych zarazem. Przyszła Pani zaburzyć spokój. Milion scenariuszy na temat tego co właśnie się dzieje, tam. Wolałabym tu. Odpalam film, jeden, drugi i patrze ile sekund zostało do końca, ile minut, kiedy będzie następny dzień po niedzieli..spierzchły mi usta, nawilżam sztucznym wytworem, rozgrzewam ciało od środka myślami bo nadal mi zimno. Zastanowienie czy pojawiłam się znowu na chwilę? Pokazać coś? Otworzyć? Dać wiarę?Zrobię zdjęcie zakompleksionego ciała swojego, zrobię rosół z uda, poduszkę z brzucha, wieszaki z uszu, biedronkę z twarzy a duszę wywieszę na balkonie jak białe prześcieradło...

.

2009-12-11T19:01:00.003+01:00

Pomieszana, poplątana,zmarznięta, niedospana, na skraju świadomości z brakiem ciepłego oddechu na karku, słyszę puk puk...i zasypiam, zimno ale wystarczy, że zamknę oczy i rozgrzeje mnie powidok

...

2009-12-09T00:05:00.002+01:00

to nie tak, nie chcę. Nie jestem taka. Czemu nikomu nie chce się tego dostrzec? To wszystko ułuda a ja walczę ze swoim wizerunkiem, który nie wiadomo jaki jest ale nie taki jaki powinien. Kurwa! Przecież to takie proste.

it could be

2009-12-08T23:58:00.000+01:00

i tak nie zasnę, więc co za różnica?

ręce

2009-12-08T18:51:00.002+01:00

I znalazłam Ją! Normalnie tak, książka telefoniczna, nazwisko i rozmowa z ojcem. Potem trzęsące się ręce i wystukanie numeru... I usłyszałam Ją.:) Lisa!! I wydawałoby się, że słyszałyśmy się wczoraj i tyle słów do wypowiedzenia. Eh..milion świetlnych lat

wczoraj było wczoraj

2009-12-08T15:36:00.002+01:00

Uwielbiam te ciepłe poranki, ten zapach, to poczucie spokoju. Mogę wstać o 6 o 5 o 4 o którejkolwiek, mogę wstać i nie jest to problem. Za dużo dziś filmów, za dużo poruszających stare klepki. I ten tekst całe życie I ain`t mad At cha… Stare czasy. Lisa , która gdzieś tam została w Wawie, ten szampan na Marszałkowskiej, te pełne uśmiechu wieczory, beztroski czas mimo problemów. Najbardziej zadbane paznokcie w życiu, namiastka rodziny, obiad! Chciałabym z nią porozmawiać, gdziekolwiek jest. Outlaw… na plecach, babydoll, ołtarzyk, Negra. Fuck! I miss that girl. I moja sista, bez której nie wyobrażam sobie świata. Siostra ,której nigdy nie miałam. Kobiety mojego życia, za mało kartki na was wszystkie. Zapisałyście mnie od wewnątrz i dzięki wam jestem taka jaka jestem. Nie żałuję ani chwili. I o dziwo, zasnęłam wczoraj spokojnie

coco

2009-12-05T15:41:00.000+01:00

Biała kartka! Zawsze mnie przeraża i daje nadzieje. Przeraża, że to co zrobię, napiszę, namaluję nie będzie tak dobre jak tego bym chciała. Nigdy nie jest. Zawsze potem pozostawiam gdzieś z brzegu by po raz setny się przyjrzeć, by skorygować i nadal. Nie jestem zadowolona. Za mało ćwiczę, za mało maluję, za mało czytam, wszystkiego za mało. Wiem ile mogłabym wchłonąć ile się nauczyć pośród miliona pomysłów na życie nie wiem na ,którym się skupić. Nie jestem fachowcem w jednej dziedzinie, nie jestem naukowcem ani artystką tym bardziej nie pisarką powinnam rzucić to wszystko w cholerę.. albo zacząć ciężko pracować ..za mało życia zostało na cokolwiek. Dążenie do ideału, którego nie osiągnę. Do satysfakcji. Dziś usłyszałam: Acia, nie każdy tak miał jak ty, ze musiał do wszystkiego dojść sam, niektórzy mają rzeczy podane pod nos i nie są za nie wdzięczni. Dotarło do mnie. Cały czas dążenie do tego aby było dobrze, aby mieć dach i jedzenie, o którym zapominam. Obracam głowę w tył i widzę ogrom pracy, zaciskanie zębów, sekundowe przyjemności. Siedzę na 2 piętrze wrzeszczowego, nie swojego mieszkania, 5 kg mniej, zaległości w szkole nie całkiem ode mnie zależne, brak butów zimowych, brak perspektyw. Nauczyłam się mówić będzie dobrze, to da się przejść, życie trwa dalej, na potrzebę. W głowie milion rzeczy nieosiągalnych ale potrzebuje ich, w przeciwnym razie dotarł by bezsens dnia codziennego. I to właśnie jest nadzieja związana z białą kartką. 37 marzeń wypisanych, pozostawionych na strychu, który niegdyś był marzeniem.

head like a hole

2009-12-04T16:52:00.002+01:00

Z cyklu nocnych koszmarów:

Oj! I nie wiem? Nie wiem co się robi w takiej chwili, czemu czuje złość? Przecież to norma powinna być, szacunek, nie każdy został tak zbrukany jak ja, wzięty garścią za kark, wrzucony do rwącej rzeki z uśmiechem na ustach, pisanymi słowami jak nie dasz rady to wypierdalaj. Może to ten dzień co głowa boli, kot dokucza, między półkulami Nine Inch Nails a we krwi penicylina? Słodycz poganiana batem,delikatna skóra smagana pokrzywami, miód z pszczołami a na końcu bagno… Zawsze tak było i zawsze tak będzie, naturalna kolej rzeczy tego Świata. Mam lat 29 a nadal jestem taka naiwna i nie przyswajam wiedzy życiowej, łudzę się ,że będzie inaczej a potem znowu przez kolano i skórzaną smyczą w dupsko. Bez krzyku, tylko jedna łza, zawsze pierwsza na poduszce. Nie wiem czy jestem na haju lekowym, gorączkowym czy ?? Smutno, nie wiem czy zanim włączyłam muzykę czy zaraz po? Długo w sumie nie pisałam, może dlatego? Za dużo znaków zapytania a miało być tak prosto, sama sobie obiecywałam. I po co się oszukuję, doskonale wiem, w którym momencie włączył się mój smutek, muzyka została włączona tylko po to by go chwilę pielęgnować, przedłużyć, zrozumieć.. tak właśnie tak, jak jest zbyt pięknie pielęgnuję sobie smutek i cierpienie by o nich nie zapominać by potem znowu się nie zdziwić. Tak trochę Ninowo, tak mnie trochę zaczerniła.. pls take this and run far away. I`m tainted..

ahaencostam

2009-12-01T22:21:00.002+01:00

A co jak Pani się myliła?! Co jak się okaże to co najgorsze? Antybiotyk mnie dobił po pierwszej tabletce, żołądek odmówił posłuszeństwa, odpływam..Jakbym miała odpłynąć na zawsze to żałuję tylko 2 osób, które pojawiły się w moim życiu i namieszały, reszta była boska:) Jakby się tak okazało to chciałabym być rozsypana do morza bo tu jest moje miejsce..Tak właśnie tu. Format komputera przeprowadzony, czasami warto tak zacząć od nowa, od nowa poukładać, od nowa zorganizować mając na uwadze to co zrobiło się źle i bezsensownie wcześniej. Bezsmętowo, bezstresowo idę śnić czarne kreski...

Awaria

2009-11-29T15:20:00.002+01:00

W trybie awaryjnym (komputer), z bólem głowy oświadczam, iż żyję i piszę czasem też..Chyba mnie rozkłada..i tu zastanowiłam się co i kto? Ktoś powinien przeprowadzić mi inwentaryzację w głowie, ewentualnie posklejać coś. Spałam 18 godzin, to był jeden długi z sen z przerwaniem na myśl o wstaniu i kanapce, wstawać nie chciałam, chciałam śnić i wierzyć, że to wszystko nie był sen. Co za dzień? Nie bardzo wiem gdzie jestem ale wiem gdzie byłam..:) Żeby nie było, że zawsze jestem smutna

Kamień

2009-11-27T12:24:00.001+01:00

Kto pojawił się aby zburzyć czyj spokój?

zatrzymałam wode w ustach, na dłużej...

2009-11-23T14:39:00.001+01:00

leave it

2009-11-23T10:25:00.000+01:00

Rabbit where'd you put the keys girl
And the man with the golden gun thinks he knows so much

sprzątanie

2009-11-17T20:21:00.002+01:00

Tak bardzo bym chciała zamieść ten cały bajzel pod dywan, którego nie mam a najlepiej wywalić przez balkon. Nie chciałam tego, wyliczałam sobie wszystkie negatywne opcje byleby nie było żadnego za, udowadniałam, że nie warto. Efekt? Brak skupienia na czymkolwiek, mimo ,iż nie myślę, ból głowy. Obiecanki cacanki a i tak wszystko jest inaczej. TO jest jak ten migający kursor na białym tle, pojawia się i znika, wolę jak znika...

is it the last day?

2009-11-17T17:53:00.001+01:00

Mój (nie mój) fotel stoi od niedzieli w tym samym, dziwnym miejscu...czas posprzątać

hidden place

2009-11-16T20:59:00.001+01:00

Pokrzyczałam w ciszy, teraz jest spokój i codzienna bezsenność.

Boli mnie żołądek

___

Poetry

2009-11-16T11:57:00.002+01:00

Nie porażka, nie imaginacja, nie poddanie, nie kop. Jak chwila może być odebrana na 3 podzielona na 10 i zrozumiana z drugim i 3 dnem. Jak adrenalina zmienia odczuwanie? Nadal stoje na dwóch nogach a ziemniaki były pyszne!

week

2009-11-15T22:07:00.003+01:00

Milion myśli i scenariuszy, które nie miały miejsca więc po co? Zrezygnowana, zepsuta, nie polepiona. PO raz kolejny udowodniona ,że ryzyko nie jest warte zachodu a bezpośredniość jest kopem z glana w twarz. Za dużo powiedziane, nieoczekiwanie, nie kontrolowane.Wish I was something real...gave up. Niby nic a jednak, myśl, że kontroluje po kolejnej porażce osłabia. Nie kontroluję a przypinanie punktów za zdolności jest tylko miłą grą słowną. Przyjmę pozycję obronna, założę ręce na brzuchu i powiem dzień dobry, pojawiłam się by zakłócić spokój. Po raz kolejny. Do widzenia, naprawdę nie chce mi się już, więc spadam w dól zastanawiając się czy koty mają na nietoperze ochoty..pierdole nie wychodzę

11 sen narodowy

2009-11-11T12:58:00.002+01:00

Zaczęło się chyba od wybierania koloru do jednej ściany, wiem że dwie były beżowe, jedna chyba grafitowa i zabrakło mi koloru do 4..W jakimś dziwnym markecie krzątałam się w poszukiwaniach, prowadząc rozmowy z pojawiającą się na zmianę rodziną i przyjaciółmi ale dla mnie priorytetem był ten kolor.. Był tak ważny, że w momencie ataku czy też porwania, płynąc zielonym szlamem okazało się, że jestem włoskim mężczyzną. Po chwili spostrzegłam na półce obok ściekowej aparat zielono czarny, nagle ten Ja mężczyzna stał się kimś innym, podał mi aparat i powiedział ,że to jest idealne połączenie kolorystyczne do moich ścian.. po chwili zdałam sobie sprawę, że jestem w jakimś obozie pracy przymusowej i tu w łazience damskiej, w trakcie obowiązkowego mycia pojawił się motyw ostatnio często siedzący gdzieś między moimi półkulami. Motyw niechcący spuszczanych w muszli klozetowej , różowych maszynek do golenia. Nie rozumiem tego, nie wiem co to znaczy, powtarza się non stop a one tak ładnie wirują na różowo. Jestem zboczeńcem kolorystycznym, zapachowym, dotykowym. Jeden fetysz pogania drugi, nie można tak mieć.!

10 sen 3 najmilszy

2009-11-10T17:32:00.000+01:00

Małe lwiątko, małe nie wiem skąd się wzięło. Szalony pokój, w powietrzu wszystko pulsuje seksem. Dookoła obrazy, o dziwo wszystkie moje. Niewiele pamiętam z szaleńczej jazdy rowerem dookoła salonu. Jak zwykle powtarzałam follow me. Ile z tego prawdy ile domyśleń nie wiem. Wiem, że to było miłe, jak muśniecie opuszkami palców po karku. Wiem, że było spełnieniem moich oczekiwań, wiem ,że się uśmiechałam. Niesamowite. Skąd wziął się ten lew? Dwie kobiety, o których wiem najmniej?

niedziel

2009-11-08T12:57:00.002+01:00

Piszę na raty, jak sieć mi da. Może niedługo się zajmę dostępem online non stop, tylko to choróbsko mnie puści. Mam zaległości nie tylko towarzyskie. Mam chęć działania wielką, pragnę zrobić milion nowych zdjęć, namalować milion nowych obrazów. Chciałabym też zarobić milion nowych pieniążków abym mogła to wszystko zrealizować. Wrzeszczowo jest miło, co chwila za rogiem wyłania mi się kolejny tajemniczy zakamarek, nielegalny, niebezpieczny. Czekam tylko na dzień kiedy będę już sprawna, kiedy zaświeci słońce i będę mogła pójść swoimi zakazanymi drogami. Jakie to dziwne, że wszędzie mieszkam w takich dzielnicach. Najpierw Praga w Warszawie, Ochota, Międzylesie, potem Dolne Miasto Gdańsk, teraz Wrzeszcz. Wymieniam tylko te najdziwniejsze. Czas zrobić kreatywne boom!

6listopad

2009-11-08T12:55:00.001+01:00

Brak sieci, pisze do siebie. Między przebudzeniem, złudną realnością, z pięknie brzydkiego Wrzeszcza. Jak zwykle zapętliłam się w emocje, które nie są dla mnie. Przecież uczyłam się już naście razy. Głupia, myślałam, że tym razem będzie inaczej. No w sumie to jest bo właśnie się poddałam w odpowiednim momencie. Poddałam to złe słowo, przecież nawet walki nie było. Przy słowie walka wskoczył mi powidok trybun puławskich, dziwne. Na haju lekowym, doświadczam przebudzenia. Jest spokojnie, jestem ja i ja i czasem czarny kot otrzepujący się jak w matrixie. Czas zacząć żyć swoim życiem, czas stać się niezależną. To tak sucho i trywialnie brzmi. Dostałam po głowie, właściwie to nie można tak tego nazwać. Odczułam dostanie ale tak naprawdę po prostu zawiodłam samą siebie kolejnymi oczekiwaniami. Myślałam, że będzie prosto, naturalna kolej rzeczy. Przeliczyłam się. Czasami nie ma naturalnych kolei rzeczy, czasem trafia się ktoś zupełnie spoza. Odbijam swoje zachowanie w zachowaniu innych do mnie. Widzę jak na dłoni, to czego nie powinnam robić, to co mnie drażni co może drażnić je. Ktoś doskonale to zaplanował, doskonale uzmysłowił mi mój obraz . Przecież ludzie potrzebują ludzi... może da się nie?

fiber

2009-11-02T21:56:00.002+01:00

No, to poddałam się wczoraj, psychicznie, puściłam garść, którą przez jakiś rok trzymałam dość mocno. Efekt? Ukryte słowa powodują zapalenie krtani, niewypowiedziane myśli nasilają gorączkę, Bóg i nie Bóg wie co jeszcze. A propo Boga! Czytałam 3 razy,że można wiedzieć tylko to czym, bądź kim on nie jest a nie kim jest..Kiedy będę wiedziała już wystarczająco, zamilknę jak Tomasz. Każda moja analiza wprowadza większy mętlik i zamieszanie a powinno być tak proste, tak proste Aimee..Sprawy logiczne przytłaczają mnie najbardziej.

"słowa zasłonią

to co się stało

wcześniej

poza nami

bez wyjścia"

listopad

2009-11-01T21:50:00.002+01:00

Podły dzień, podły, przerażający, zagubiony. Jak nigdy dotąd. Flashbacki, narkoza, przebudzenie, po co? Strach na karku, miękkie nogi, dla Damy. Mam nadzieję, mam. Wiara się zagubiła w tym lesie ,zwariowała, logika utknęła na podłych schodach wzgórza. Wystarczył jeden pisk, nieznanego ptaka..coś się w mózgu otworzyło.Na tyle silnie, sprzeczność. Pielęgnuję umysł dziecka, by fascynować się światem, by nie wierzyć w zło, które czai się w szafie, wierzę. Mantry i modły odganiające na noc. Kadarka tfu, kot wie, nie odstępuje na krok.Czy da się pomóc? Nie chcę tego, nie pomoże, to po prostu taki dzień.

99 baloons

2009-10-26T00:10:00.002+01:00

Czy moje życie mieści się w 4 kartonach? Spakowałam tylko 3. Wystrzelona w kosmos musi zamknąć się ze sobą, choć na chwile. Czyta 3 razy zdania i znaki aby zrozumieć. Czas spać..

Nobody

2009-10-23T23:56:00.002+02:00

Zatrzymałam się na chwile, najpierw raz, potem musiałam biec żeby wyrzucić te emocje. Za drugim razem jak się okazało też musiałam biec, czy to u mnie naturalne? Pomieszanie smutku, z głupkowatą euforią aby zagłuszyć. Jak zdejmuję słuchawki to mnie przeraża to wszystko dookoła. Zdjęłam na jedną noc za dużo, teraz..mam album the longest day. Północ. Chyba się boję, kot powbijał mi milion pazurów myśląc, że uspokoi mnie ugniataniem. Noc krótka jest a ja mało śpię, bo zimno..Flashbacki rozświetlają mi powieki od wewnątrz, zawieśiłam wzrok na niedostępnym. Moje słuchy opadły, zimno ale mam dużo miejsca.

Dama

2009-10-21T15:08:00.006+02:00

Zapytałam Ją czy będzie na moich urodzinach, odpowiedziała,że zależy gdzie będą... Tydzień wcześniej powiedziała mi, że się zakochała i jest szczęśliwa, 2 tygodnie wcześniej widziałam krew na Jej dłoniach. Dziś już Jej nie ma tu, mam nadzieję,że odnalazła swoją wymarzoną pracownie...

just one kiss will make u better

2009-10-20T22:15:00.002+02:00

Czy zawsze jedno spojrzenie zmienia cały mój świat? Czy tylko ja nagle zaczynam inaczej postrzegać? W każdej chwili i tak stwierdzam, iż jestem sama i dobrze mi z tym , tak naprawdę. Ja , moje słuchawki, mój kot. Reszta, mogłaby być moja ale nie jest. It`s all over now , baby blue. Pożegnałam się z pokojem, może za szybko ale ...Biegnę w niepewność, być może w ścianę, być może w nowe doświadczenia. Zmieniam, dopóki nie zaznam czegoś, co ciężko mi określić. Może do spełnienia? Może to prawda, że stąpam po cienkiej czerwonej linii non stop, może po chodniku z dużymi krawężnikami? Dopóki stąpam, dopóki biegnę jest dobrze. Moja klatka piersiowa unosi się nierówno, oczy stały się królicze, dziś w odróżnieniu od wczoraj jest gorąco. Dziś, zapomniałam na chwilę o wszystkim. It`s all over now.. show me something new/

bezsennosc

2009-10-19T22:50:00.001+02:00

Zimno! W każdej kwestii, mimo, iż czułam ciepły oddech na karku. Po raz pierwszy przyjemny brak snu, bez oczekiwań, bez spięcia, bez papierosa.

nails

2009-10-17T15:36:00.002+02:00

Jak nic nie ma to nic nie ma a jak jest to jest BooM! Tak właśnie, nie wiem co to spokój, tak biegnę non stop gdzieś mimo , iż powoli spaceruję. Zawirowanie emocji, szaleństwo. Ktoś bawi się moją głową by mi uświadomić chyba jak szalona jestem, jak fascynuje mnie jedno za chwilę następne , za chwilę fascynują mnie już 2 a wtedy jest problem. Bo jak nie było to nie było a teraz jest 2. I co/? Kakofonia myślowa. A jakby ktoś po prostu zaadoptował i wyciągnął dłoń? Nic w moim światku nie jest proste, nawet kreski prostej nie narysuję, natomiast kółko! Prawie idealne..

Angel

2009-10-12T19:14:00.002+02:00

{Nie , nie chce o tym myśleć, zmień to! Zacznij żyć swoim życiem, przestań oczekiwać. Nie, nie chcę trafiać już na złe kobiety. Mój telefon jest czarny, wyświetlacz, on nie żyje. Zamarł. Może go wyrzucę. Czemu ta laska się tak na mnie patrzy, muszę coś zjeść. Nie czuję głodu to dziwne. Nie chce myśleć o jutrze, nie , już się nie cieszę na jutro. Nie chcę oczekiwać. Zimno. Muszę rozpiąć kurtkę, bo znowu zmarznę. Redłowo, na której stacji kogoś spotkam? Hestia, gdzie to jest, Darek mi mówił, że w Sopocie obok hotelu dla hestiowców:) Gdynia, muszę wysiąść. Zimno. I pomyśleć,że Kasia kupiła mieszkanie tak daleko. Może na dworcu coś zjem, o nie! Kurczak z rożna, znowu pachnie, znowu będzie mi się śnić. Odruch wymiotny. Fajki. Znowu wejdę do tego kiosku i pani będzie zagłuszana przez moje słuchawki, znowu zapyta czy mocne a ja powiem tak ale potem stwierdzę, że pytała o coś innego na co jej odpowiem odruchowo tak ,tak. I pomyśleć, że spędziłam ostatnio tu około godziny, w oczekiwaniu. O Boże! Znowu w Gdyni pada. Czas na Massive zatem. Teardrop. To skrzyżowanie jest miłe, bo tu się spotkałyśmy. Nie myśl. Zawsze jak tędy przechodzę nie mam siły skręcić głowy wystarczająco w lewo. Kiedyś mnie coś trzaśnie. Jezu jestem freakiem. Jedynym gatunkiem, który potrafi wywołać we mnie tak skrajne uczucia jest KOBIETA. Nie , nie chcę, żeby znowu bolało. Nie myśl, uważaj na górkę, ostatnio się tu potknełaś. Autobus, nie mój. O, a jednak mój, po co zrobiłam kółko dookoła przystanku? Ciasno, smutno, czemu on tak krzyczy, nie słyszę muzyki. Dobrze ,że mam mame. Most, czemu nie pójdę zrobić tam zdjęć. Kaspa miała podobne. Ona ma cyfrę, szybciej i taniej. Muszę wywołać klisze. Smutno. O, a tu sklep dla zwierząt, zapamiętaj. Pada, idź do sklepu , piwo czy wino nie, nie stać mnie. Zjedz coś. Zjadam własne myśli aby one nie zeżarły mnie. Nie mam się w co ubrać.Żarówka! Żarówka skraplająca się czerwoną farbą! To była ta myśl w wieku lat 20 w Warszawie, wtedy zauważyłam, że składam dziwne zdania}.....To streszczony zapis moich myśli, nie ma już "ich" ale nadal jest głośno. Od 7 roku życia nie mogę się tego pozbyć, nie mogę się wyciszyć. Karmię się myślami aby one nie zeżarły mnie.